Γιατί και ποιοί πρόδωσαν τους Έλληνες της Μικράς Ασίας; Άρθρο του π. Ηλία Μάκου

0

Αυτές τις ημέρες συμπληρώθηκαν 98 χρόνια από την πένθιμη και λυπηρή Μικρασιατική Καταστροφή, που θεωρήθηκε ως η μεγαλύτερη συμφορά, μετά την άλωση της Κων/πολης, ίσως και χειρότερη από αυτή.

 

Ένας ζωντανός Ελληνισμός, ο οποίος επί τρεις χιλιάδες χρόνια μεγαλουργούσε, μέσα σε λίγες ημέρες ξεριζώθηκε.

Όσοι δεν σφαγιάστηκαν, γυμνοί, ανυπόδητοι, με τη φρίκη στην ψυχή και στα μάτια τους, από τα όσα είδαν και έζησαν τις τραγικές εκείνες ημέρες, κατέφυγαν στην καθημαγμένη Ελλάδα, που άνοιξε την αγκαλιά της, δέχθηκε τα ταλαίπωρα παιδιά της, και τα αποκατέστησε.

Τη στιγμή, που η Ελλάδα, είχε φθάσει στον κολοφώνα της δόξας της, οι στρατιώτες από τη Θράκη βρίσκονταν στα πρόθυρα της Κων/πολης και από τη Μικρά Ασία στα πρόθυρα της Άγκυρας, κατέπεσε στο γκρεμό της συμφοράς.

Οι ξένες δυνάμεις, πάνω κάτω οι ίδιες, με κάποιες αλλαγές, που θέλουν να μας λύσουν σήμερα τις διαφορές με την Τουρκία, αλλά και ο δικός μας εσωτερικός διχασμός, η δική μας φαγωμάρα, οι δικές μας αστοχίες, επέτρεψαν οι Τούρκοι να… φάνε σάρκες και να… καταπιούν αίμα Ελλήνων.

Οι εχθροί, οι “φίλοι”, οι “προστάτες” μας και τα πάθη μας οδήγησαν στη συμφορά του Σεπτεμβρίου του 1922 .

Και, δυστυχώς, δεν δείχνουμε να βάζουμε μυαλό από την πανωλεθρία στη Μικρά Ασία στα τωρινά προβλήματα με την Τουρκία, αφού επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη, εμπιστευόμενοι υπερβολικά και χωρίς καμία επιφύλαξη τους ξένους, αλλά και το εσωτερικό μας μέτωπο δεν είναι αρραγές…

Τα ξίφη των Τσετών και των Τούρκων στρατιωτικών, αλλά και του όχλου ξεσπούν με αγριότητα πάνω σε κάθε τι το ελληνικό.

Καίνε τις πόλεις και τα χωριά, διαπομπεύουν τους έως χθες γείτονες και φίλους τους, βγάζουν τα απωθημένα τους, προσπαθούν να αρπάξουν ό,τι εκείνοι έφτιαξαν με τα μυαλά και τον ιδρώτα τους, ανίκανοι αυτοί να τα δημιουργήσουν, πυρπολούν οικίες και ναούς.

Οι Έλληνες της Μικράς Ασίας εγκατέλειπαν τα πάντα και κυνηγημένοι περίμεναν με αγωνία στις παραλίες τα ελληνικά πλοία να τους παραλάβουν και να τους μεταφέρουν στην Ελλάδα.

Η προκυμαία της Σμύρνης κατακλύστηκε από πλήθη, όπου σε κατάσταση πανικού ήταν αντιμέτωπα με τη φωτιά και τα σπαθιά των Τούρκων.

Όσοι κατόρθωσαν να μείνουν ζωντανοί έφυγαν. Οι νεκροί τάφηκαν στους προγονικούς τους τάφους. Οι τσολιάδες στα φαράγγια, με ανοιχτές πληγές. Οι άλλοι, κυνηγημένα φλεγόμενα πνιγμένα πουλιά, πλάγιασαν στην αγκαλιά της προκυμαίας της Σμύρνης.

Φρικτές σκηνές εκτυλίχθηκαν εκεί… Φρικτές σκηνές, που αποτελούν το στίγμα της ανθρωπότητας, που δυστυχώς τις ξέχασε και επαναλαμβάνει με πιο εκσυγχρονισμένους τρόπους τα ίδια.

Οι άοπλοι Έλληνες Ορθόδοξοι σφάζονταν, η θάλασσα κοκκίνιζε από τα ματωμένα κορμιά τους και οι ναύαρχοι των πλοίων των μεγάλων δυνάμεων, που ήταν αγκυροβολημένα εκεί δίπλα, με απάθεια παρακολουθούσαν το δράμα των Ελλήνων Χριστιανών.

Οι ξένοι, χάριν ελεεινών συμφερόντων, παρέδωσαν του Έλληνες βορά στα χέρια των Τούρκων, που ορμούσαν καταπάνω τους σαν άγρια θηρία.

Και χαίρονταν, κιόλας, για τη Μικρασιατική Καταστροφή, γιατί νόμιζαν ότι η Ελλάδα, η φτωχή αυτή χώρα , δεν θα μπορούσε να αντέξει και θα γονάτιζε κάτω από το βάρος της εγκατάστασης δύο περίπου εκατομμυρίων προσφύγων και θα την έκαναν ό,τι και όπως ήθελαν.

Και όμως. Μπορεί τις πρώτες ημέρες οι πρόσφυγες να στεγάζονταν πρόχειρα σε αποθήκες, σε ερειπωμένα σπίτια, σε παράγκες, σε προαύλια ναών, ωστόσο όχι μόνο άντεξαν, αλλά και πρόκοψαν και βοήθησαν και την Ελλάδα να ξεπεράσει τη δυστυχία της…

Τώρα, που πάλι η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με τόσες δυσχερείς καταστάσεις και μεγάλα εμπόδια, εξαιτίας της Τουρκίας και άλλων παραγόντων, δεν πρέπει να λησμονήσει την περιπέτεια της Μικράς Ασίας.

Μπορεί να μη ξέρουμε τι θα μας συμβεί αύριο, είναι ανεπίτρεπτο, όμως να μη διδασκόμαστε από τη νεότερη ιστορία μας και να την αγνοούμε.

Μην υπολογίζουμε στους άλλους… Την ψυχή μας ας έχουμε ως σύμμαχο, αλλά και την ακατάβλητη εμμονή μας στα αιώνια ιδανικά της Ελευθερίας, της Πατρίδας και της Πίστης.

Ας καταλάβουμε συστηματικά και συνωμοτικά αφελληνιζόμαστε και αποπροσανατολιζόμαστε από τα εθνικά μας δίκαια και τις ρίζες μας.

Οδηγείται η χώρα μας σε οικονομική, κοινωνική και θρησκευτική εξαθλίωση, ώστε να παραδοθούμε τελικά ανίσχυροι και ανυπεράσπιστοι στα χέρια των “προστατών” μας.

Η Ιστορία απέδειξε επανειλημμένα και πανηγυρικά ότι η Ελλάδα σώζεται, αλλά πρέπει και οι Έλληνες να εννοήσουμε ότι είναι καιρός να πάψουμε να αδιαφορούμε

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here